Het korte antwoord is ja, want dat is hartstikke gezond. Het langere antwoord is trouwens ook ja, want alle drie zijn mogelijk.

- Je gebruikt 'groente' als je de verzamelnaam of categorie bedoelt.

- Je gebruikt 'groenten' of 'groentes' als je ze kunt tellen, dus minimaal twee groentesoorten. Beide meervoudsvormen zijn dan goed.

'Ik ben anders dan jij' is de juiste vorm. Je kunt dat gemakkelijk onthouden als je begrijpt waarom dat zo is. Aan het einde van deze zin laat je een woord weg: 'bent'. Eigenlijk zeg je dus 'ik ben anders dan jij bent'.

Een bekender zinnetje bij deze taaltip is 'ik ben groter dan jij', maar die gebruik ik zelf niet vaak ;-)

Die eerste is juist: 's morgens. Vroeger was het des morgens. Daarom zit er een spatie tussen de 's' en 'morgens' en hoeft er geen streepje (koppelteken) tussen. Tegenwoordig laten we 'de' in 'des' weg en dat geef je aan met een apostrof. Via dezelfde redenering kom je uit bij 's middags, 's avonds en 's nachts.

En nu we het er toch over hebben... Als je het aan het begin van een zin gebruikt, verschuift de hoofdletter naar het eerste volledige woord. 's Morgens eet ik mijn ontbijt.

Dit klopt wel: Ik proef de kip en die smaakt naar knoflook.
Dit klopt niet: Ik smaak de kip en die proeft naar knoflook.

Proeven betekent: proberen of onderzoeken hoe iets smaakt. Dat is een actie van jou.
- Die nieuwe chocolade wil ik graag proeven.
- Er zit veel suiker in de taart. Proef je dat?

Smaken betekent: een bepaalde smaak hebben of lekker zijn. Het is een eigenschap van het eten of een ervaring.
- Die nieuwe chocolade smaakt naar caramel.
- Er zit veel suiker in de taart en hij smaakt heerlijk!

Als je wilt schrijven dat iets van iemand is, gebruik je de bezits-s. Bijvoorbeeld: 'de tekst van Sven' wordt 'Svens tekst'. Maar wanneer gebruik je nou alleen een apostrof, alleen een s of juist allebei?

Alleen een apostrof
De naam eindigt op een s-, z- of sisklank, zoals:
- Niels' visie
- Liz' kind
- Dex' knuffel
(Maar veel mensen vinden 'de/het ... van ...' hier prettiger: de visie van Niels, het kind van Liz, de knuffel van Dex.)

Alleen een s
De naam eindigt op een medeklinker, een e die je uitspreekt als 'uh', een klinker die je niet uitspreekt of een lange klinkercombinatie, zoals:
- Ingrids communicatieadvies
- Jannekes appartement
- Toines zwembad
- Jowies baan

Een apostrof en een s
De naam eindigt op een enkele klinker die je uitspreekt als een lange klank of na afkortingen, zoals:
- Malissa's bloemen
- Jordy's keuken
- H-J's evenement

En zoals dat gaat in de Nederlandse taal...
Als je vindt dat de leesbaarheid vooruit gaat door de toevoeging van een apostrof, dan mag dat, zoals:
- Wil's presentatie
- Rinske's dienstverlening

Je kunt je iets herinneren, je iets voorstellen en je iets realiseren. Het is waarschijnlijk vooral die laatste die ervoor zorgt dat veel mensen zeggen dat ze ‘zich iets beseffen’. Maar beseffen is geen wederkerend werkwoord en betekent ‘goed begrijpen’. En je zegt ook niet ‘ik begrijp me goed dat…’ Je beseft iets, punt. Raar woord trouwens, beseffen, als je het een paar keer achter elkaar zegt. Besef ik net…

Een apostrof gebruik je om aan te geven dat je iets weglaat, zoals bij een oude naamvalsvorm als 's avonds (des avonds). Als het om het aangeven van een periode gaat, laat je meestal niets weg: iedereen weet wel dat je niet in 1883 geboren bent (tenzij je nogal bleek ziet en een bloeddorstig type bent). Zou je de eeuwaanduiding toch al weglaten? Dan mag je de apostrof ook laten zitten: de jaren 90.

Bij het vervoegen van het werkwoord ‘erven’ gaat het lang goed, totdat we bij het voltooid deelwoord uitkomen. ‘Ik erf, jij erft, ik erfde, jullie erfden, wij hebben euh… georven?’ Met dit woord gaat het overigens vaker mis tijdens het praten dan tijdens het schrijven: ‘Hij heeft het huis van zijn ouders georven’. De juiste vervoeging is ‘geërfd’.

Nog zo eentje: een werkwoord dat zich voor velen lastig laat vervoegen. Eigenlijk maken we het onszelf bij het gebruik van het voltooid deelwoord veel te moeilijk met ‘stofgezogen’. Hou het zo makkelijk mogelijk met ‘gestofzuigd’.

Je gebruikt ‘tenminste’ als je ‘in elk/ieder geval’ bedoelt: ‘Ze kan niet tekenen, maar ze is tenminste goed in taal’. De spatie komt ertussen als je ‘minstens’ of ‘op z’n minst’ bedoelt: ‘Je moet ten minste een zes halen om te slagen’ of ‘Dit product is ten minste houdbaar tot…’

Als een gezin één kind heeft, dan is het een ‘enig kind’, een kind zonder broers en zussen. ‘Enig’ betekent hier letterlijk: de enige. En eniger dan enig kan niet, dus enigst al helemaal niet. Noem je iemand een ‘enigst kind’ dan zeg je dus eigenlijk dat het een bijzonder leuk kind is. En daar is dan weer weinig mis mee!

Je hebt eenvoudige letters om eenvoudige woorden mee te maken, zoals ‘tafel’. Dan heb je luxe letters om eenvoudige woorden mee te maken, zoals – nou ja – ‘luxe’. En dan heb je luxe letters om luxe woorden mee te maken (en slaat de Nederlandse taal toch wel een beetje op hol). Zo komen we bij chic, chiquer, chicst uit. ‘Dat staat je chic, maar mij staat het chiquer, al ben ik nog niet op mijn chicst’. En als je de overtreffende trap nog niet genoeg vindt, gebruik je natuurlijk ‘sjiek-de-friemel’.

Misschien komt het door het Engelse ‘continue’ (doorgaan) dat veel mensen altijd een ‘e’ achter ‘continu’ zetten. Toch is die ‘e’ vaak niet nodig. Je kunt het woord vervangen door ‘langdurig’ en dan weet je of die ‘e’ erbij mag: ‘Ze praat langdurig/continu’ en ‘Het is een langdurige/continue samenwerking’.

Je schrijft btw met kleine letters. Afkortingen die je vaak en als een gewoon woord gebruikt, schrijf je met kleine letters. Begint de zin met de afkorting? Dan begint die natuurlijk met een hoofdletter: ‘Btw betalen is geen leuke bezigheid.’

De veelgebruikte afkorting zzp schrijf je met kleine letters. En iemand is werkzaam als zzp’er. Dus met een apostrof in plaats van het koppelteken dat je vaak ziet. Andere voorbeelden van dit soort afkortingen – met kleine letters en een apostrof – zijn tv’tje, sms’je, hbo’er en bhv’er.

Het is een veelgemaakte fout: na aanleiding van. Dat zou betekenen ‘volgend op de aanleiding van’, omdat ‘na’ altijd ‘volgend op’ betekent. ‘Naar aanleiding van’ betekent ‘als gevolg van’. Het is een vaste combinatie, net als ‘naar mijn idee’, ‘naar verhouding’ en ‘naar mijn mening’.

Zowiezo, so-wie-so of zo-ie-zo. Dit zijn vormen die niet eens enorm afwijken van de juiste spelling. Op het internet kun je bijvoorbeeld ook sobieso en soïso vinden. Hoe creatief dat ook is, sowieso is de juiste schrijfwijze. Het betekent: in elk geval.

Ja, het is e-mail, e-mailen en e-mails. De e staat voor elektronisch en wordt met een koppelteken voor woorden geplaatst. Zo heb je ook een e-reader en een e-bike.

Klopt, misschien dat daardoor verwarring is ontstaan. Email zonder koppelteken betekent glazuur of gesmolten glasachtige versieringslaag op bijvoorbeeld aardewerk.

Mits betekent: ‘alleen als’, ‘op voorwaarde dat’. Het wordt vaak verward met het woord tenzij, dat ‘maar niet als’, ‘behalve als’ betekent. Bijvoorbeeld: ‘We kunnen buiten eten, mits het droog is’ en ‘We kunnen buiten eten, tenzij het regent’.

‘Het idee’ kun je overal voor gebruiken. Als je dus zeker wilt weten dat je het goed doet, kun je het beste deze vorm aanhouden. ‘De idee’ gebruik je in filosofische zin: de idee van Aristoteles dat… Toch is ‘het idee’ ook hier juist: het idee van Plato…

‘Te allen tijde’ is een zogenoemde staande uitdrukking: dat betekent dat de uitdrukking een vast onderdeel van onze woordenschat is geworden. De naamvalsvormen veranderen dan ook niet meer, ook al gebruiken we geen naamvallensysteem meer. Het logisch verklaren van deze schrijfwijze is dus alleen aan de hand van oude regels mogelijk. 

Er zijn naast ‘te allen tijde’ (zie voorgaande tip) meer staande uitdrukkingen die we nog regelmatig gebruiken. Van dien aard, uit den boze, met dien verstande, mijns inziens en ter plekke zijn daar maar een paar voorbeelden van. De schrijfwijze van deze uitdrukkingen kun je bij twijfel het beste gewoon even opzoeken.

Het mag allebei. Gevoelsmatig vinden sommige mensen wel dat wanneer je ‘op vakantie’ gaat, je ook daadwerkelijk een vakantiebestemming zal bezoeken. Terwijl je, als je ‘met vakantie’ gaat, ook thuis kan blijven. Dit verschil in betekenis zul je in woordenboeken niet terugvinden. ‘Op vakantie’ is wel de enige mogelijkheid als je ‘tijdens de vakantie’ bedoelt: ‘Ze heeft op vakantie bijna elke dag gezwommen’.

Je gebruikt ten slotte en tenslotte in verschillende situaties. De versie met de spatie gebruik je als je ‘aan het einde’ of ‘tot slot’ bedoelt: ‘Ten slotte was er het toetje, een heerlijk ijsje.’ De versie zonder spatie gebruik je als je ‘per slot van rekening’ of ‘immers’ bedoelt: ‘Hij is tenslotte geen dokter’ of ‘We zullen de kamer versieren, het is tenslotte feest’. Of bepaalde woordcombinaties met of zonder spatie geschreven worden, hangt dus soms af van de context.

Het woord ‘dan’ gebruik je na een vergrotende trap – kleiner dan, leuker dan, mooier dan – en na ‘ander’, ‘andere’ of ‘anders’. Zo zeg je bijvoorbeeld: ‘Mijn handen zijn kleiner dan die van jou’ en ‘Anders dan mijn ouders heb ik blond haar’. Het woord ‘als’ gebruik je bij vergelijkingen: ‘Isis kan even hoog springen als Lisa’.

Woorden die verbonden worden door ‘en’ hebben niet altijd een lidwoord nodig. Dit voorbeeld: ‘De keuken en de badkamer zijn schoon’, mag ook zo ‘De keuken en badkamer zijn schoon’. Door wat lidwoorden weg te laten, loopt de tekst al snel wat soepeler door. Vooral als die woorden inhoudelijk bij elkaar passen. 

Spreek je iemand aan in de tekst, dan mag dat met een kleine ‘u’ en ‘uw’. U met een hoofdletter is voorbehouden aan het begin van zinnen. Ook mag het gebruikt worden voor iemand die volgens de schrijver veel eerbied verdient, zoals de koning. Maar ook in dat geval mag een kleine ‘u’ gebruikt worden.

Als je bedoelt te schrijven dat iets ‘meer dan nodig’ is, gebruik je te veel (met een spatie). Dat zou je ook doen als het om ‘minder dan nodig’ zou gaan (te weinig). Bijvoorbeeld: ‘Ik heb te veel taart gegeten’. Als je een overschot hebt, gebruik je teveel (zonder spatie): ‘We hebben een teveel aan taart gekocht’.